"Mówisz mi, żebym tego nie robiła,
Ale to jest silniejsze ode mnie,
Nie mogę przestać,
Muszę to zrobić,

Biorę coś ostrego,
Jadę po skórze,
Czuję ból i smutek,,
Ale lęk jest silniejszy

Krew leci powoli,
A ja na to nie patrzę,
Ciągnę dalej,
Aż mi się znudzi,

Potem tylko patrzę,
Po kilku dniach się zagoi,
Ale małe blizny zostają,
Lekko widoczne na skórze,

Wolę patrzeć na blizny,
Niż mieć pustą pamięć,
I to wszystko zapomnieć,
Co sprawiło mi ból..."